webmaster, 29 juni 2010
Costa Rica , Turrialba 27°

Lief dagboek

Net zoals de zon opkomt van achter de bergen, komt dat gevoel.
Wanneer hij niet zichtbaar is weet je dat je eens een glimp van hem op zult vangen, de vulkaan. Net zoals de glimlach van een kindje op de school.

Beste mensen,

Vanuit Turrialba een verslag.

Lief dagboek,

Waarom kost het me toch zoveel moeite om iets te schrijven? Heb ik het hier nou zo druk?
‘Ma’ zei laatst dat ze zo weinig tijd had om met me te praten. We moeten het moment pakken, praten, delen, lachen en leven! Ja want, nog steeds stap ik op dezelfde fiets en waag ik me in het verkeer, de achtbaan.
Laatst werd er een jochie van dertien aangereden door een bus, overleden. Net zoals een maand geleden een motorrijder omkwam. Waarom halen die gekken dan ook voor een bocht in?

Ik ben blij dat we het sponsorgeld inmiddels hebben geïnvesteerd. We hebben 3 materiaalkarren laten maken. Deze karren maken het mogelijk om materiaal in te bewaren en mee te nemen.
Basketballen zonder te weten dat ISOP hier is geweest kan niet meer. We hebben de borden lichtblauw laten verven en het logo van ISOP springt er in het wit uit.
We kregen complimenten van de directrice over de schommel die we hebben laten bouwen. Deze is wat lager en is prima voor de peuters en baby’s. Raad eens welke kleur? Ook kochten we materialen voor verschillende docenten en is er een korfbalpaal die verstelbaar is, dus ook voor de cliënten in rolstoel te gebruiken. Doeltjes kunnen niet ontbreken in een voetbal land als Costa Rica, ook lichtblauw!!

Ik keek een paar seconden geleden over de rand van mijn laptop heen de kamer in. Ik zie dan een kast met fotolijstjes waar mijn ‘broers’ en ‘ouders’ op staan afgebeeld. Ik kijk een woonkamer in die ik alweer 5 maanden ken. Aan deze tafel ontbijt ik elke ochtend. Toevallig trof ik vandaag bij mijn ontbijt een brief je aan dat zei:’hoi Merlay, ik heb je ontbijt achter gelaten, pak wat je wilt. We stonden op en toen was er geen water in geen enkele hoek van het huis’.
Ik at mijn ontbijt terwijl ik naar Argentinië - Nigeria keek. Uiteindelijk moest ik bij Sander water halen om bij mij de wc te kunnen doorspoelen en mijn gezicht even te kunnen wassen.

Die telefoon gaat hier ook elk moment!! Ik heb nog steeds problemen….gaat ie weer….om een beetje vloeiend over de telefoon te praten, ze praten zo snel. Soms denken ze dat ik mijn ‘broer’ ben of soms ‘pa’. Moet ik weer zeggen dat ze er niet zijn en dan hangen ze op zonder doei te zeggen.

Inmiddels hebben we een sportdag geven op elke instelling. Met deze sportdagen wilden we afscheid nemen en bedanken. We kwamen erop om te gaan koekhappen met de cliënten. Dit werd later marshmallow happen. Op elke instelling was het een succes. Handen achter je rug en happen maar.

Het voetbal lijkt hier net zo belangrijk als je billen afvegen nadat je op de wc hebt gezeten. Tja, beetje een rare vergelijking,je ontkomt er gewoon niet aan. Dus….alle mogelijkheid Holland te zien spelen.
Zullen we de finales halen? Komen we langs Brazilië?

Nog even en dan neem ik afscheid van de familie hier. Dat zal een rare ervaring zijn. Mijn familie achter te laten om naar mijn familie te gaan. Maar voordat ik mijn familie in Nederland ontvang heb ik het geluk te kunnen reizen. Sander en ik willen o.a. naar Guatamala.
Hoewel je er de kans loopt overspoelt te worden door een zee van lava, dood gevonden te worden in een bus beroofd door bendeleden of ineens te verdwijnen in een honderden meters diep gat, lijkt het ons toch een super ervaring. Zo heb je daar ruïnes van de Maya’s.

Lief dagboek, langzaam stel ik me toch stiekem wel weer in om naar ‘de roots’ in Nederland te gaan. Maar aan de andere kant heb ik hier nog genoeg te doen, heb ik hier vriendschappen en werkrelaties opgebouwd en mijn lichaam heeft zich aangepast aan het klimaat, wat ga ik het koud krijgen in de winter!!

Ik bouwde hier iets op, breek hier straks wat af maar verwijderen zal ik het niet.

Ik hoop jullie allemaal weer gezond aan te treffen in Nederland! Groet, Merlijn

Ps: wees niet getreurd om het feit dat ik zo weinig foto’s heb laten zien. Wanneer ik in Nederland ben zal ik een fotoboek maken die jullie zeker zal bereiken!

Wil je Merlijn in Costa Rica bellen? Bel dan goedkoop via HalloBuitenland.nl